EB-1A ile EB-1B arasındaki fark nedir?

EB-1A, olağanüstü yeteneği olan kişiler içindir ve işveren sponsoru aranmadan bireysel olarak başvurulur. EB-1B ise olağanüstü profesör ve araştırmacılar içindir: ABD’deki bir işverenin başvuran adına Form I-140 sunması gerekir. Ayrıca en az 3 yıllık öğretim veya araştırma deneyimi ve kalıcı bir araştırma pozisyonu ya da tenure-track (kadrolu akademisyenlik yolu) kadrosu şart koşulur. İkisi de istihdam esaslı birinci öncelik kademesindedir ve aynı öncelik tarihi takvimini paylaşır.

EB-1A mı EB-1B mi daha zor?

EB-1A’da kanıt eşiği daha yüksektir: sürekli, ulusal veya uluslararası düzeyde bir tanınırlık aranır. Buna karşılık kriter listesi daha esnektir, 10 kriterden herhangi 3’ü yeterlidir. EB-1B’de karşılanması gereken kriter sayısı daha azdır (6 kriterden 2’si), ama her kriter sıkı yorumlanır, çünkü başvuranın kendi akademik alanının en tepesindeki küçük bir kesimde yer alması beklenir. Güçlü bir araştırma geçmişi olan çoğu başvuran için EB-1B kâğıt üzerinde biraz daha kolaydır, fakat EB-1A sizi işverene bağımlı olmaktan kurtarır.

EB-1A ve EB-1B’ye aynı anda başvurabilir miyim?

Evet, güçlü akademik geçmişe sahip pek çok başvuran ikisini birlikte sunar. EB-1A bireysel başvurudur, EB-1B’yi işveren sunar; iki dilekçe birbirinden bağımsızdır ve her biri kendi gerekçe yazısını, kanıt dosyasını ve referans mektuplarını gerektirir. Toplam maliyet USCIS harçlarında $1,430’dur, buna iki ayrı dilekçe paketi hazırlamanın getirdiği iş yükü de eklenir.

İşverenim bana sponsor olmaya hazırsa yine de EB-1A’ya başvurmalı mıyım?

Genellikle evet. EB-1A size, sponsor işverende çalışmaya devam etmenize bağlı olmayan bir yeşil kart (green card) kazandırır. EB-1B’de ise statü değişikliği (Form I-485) onaylanmadan işiniz sona ererse, onaylanmış I-140’ı kaybedebilirsiniz. EB-1A’da onaylı I-140 size aittir. Kurum değiştirme ihtimali olan, kariyerinin ortasındaki araştırmacılar için bireysel EB-1A başvurusu yapısal olarak daha sağlamdır.

EB-1A Rehberi · Son güncelleme 2026-06-21

EB-1A ile EB-1B: bireysel başvuru mu, işveren sponsorluğu mu?

Bir araştırmacı, profesör ya da proje yürütücüsü olarak bu iki kategori arasında kararsızsanız, mesele genelde şartları taşıyıp taşımadığınız değildir. Meslektaşlarınız zaten alanınızın en iyileri arasında olduğunuzu biliyor. Asıl soru şu: hangi evrak yolu, meslektaşlarınızın çoktan gördüğü değeri USCIS’e de gösterir? Ve yeşil kartınızın (green card) tek bir işverene bağlı kalmasını ister misiniz?

Bir bakışta

	EB-1A	EB-1B
Öncelik kademesi	Birinci (EB-1)	Birinci (EB-1)
Başvuruyu kim yapar	Siz (bireysel başvuru)	ABD’deki işvereniniz
Standart	Sürekli, ulusal veya uluslararası düzeyde tanınırlığa sahip olağanüstü yetenek	Uluslararası düzeyde tanınan olağanüstü profesör veya araştırmacı
İş teklifi şart mı?	Hayır	Evet: kalıcı araştırma pozisyonu veya tenure-track kadro
Deneyim süresi şartı	Belirtilmemiş	Alanında en az 3 yıl öğretim veya araştırma
Karşılanması gereken kriter sayısı	10 yasal kriterden en az 3’ü	6 yasal kriterden en az 2’si
USCIS formu / harcı (2026)	I-140 / $715	I-140 / $715
Hızlandırılmış (premium) işlem	$2,805 (15 iş günü)	$2,805 (15 iş günü)
Öncelik tarihi (çoğu ülke)	Güncel	Güncel
Öncelik tarihi (Hindistan / Çin)	2-3 yıl birikmiş sıra	2-3 yıl birikmiş sıra
Onay oranı	FY2025 ~%67; FY2026 ~%40	FY2025 ~%98; FY2026 ~%94
Belirli bir işverene bağlı mı?	Hayır	Evet (I-485 taşınabilirlik hakkına kadar)

EB-1B gerçekte nedir

EB-1B, 8 U.S.C. § 1153(b)(1)(B) ve 8 C.F.R. § 204.5(i) maddelerinde düzenlenen, olağanüstü profesör ve araştırmacılara yönelik yeşil kart (green card) kategorisidir. Nitelik kazanmak için üç şey gerekir:

Uluslararası tanınırlık: kendi akademik alanınızda olağanüstü biri olarak biliniyor olmanız.
En az üç yıl boyunca o alanda belgelenmiş öğretim veya araştırma deneyimi.
Bir iş teklifi: ABD’deki bir işverenden kadrolu veya tenure-track bir öğretim pozisyonu, bir üniversite ya da yükseköğretim kurumunda benzer nitelikte kalıcı bir araştırma pozisyonu, ya da özel bir işverende kalıcı bir araştırma pozisyonu (en az üç tam zamanlı araştırmacı çalıştıran ve alanında belgelenmiş başarılar biriktirmiş bir işveren).

Form I-140’ı sizin adınıza ABD’deki işveren sunar; bireysel başvuru burada mümkün değildir. İşveren, altı yasal kriterden en az ikisinde kanıt sunmak zorundadır: tanınmış ödüller, olağanüstü başarı gerektiren derneklere üyelik, çalışmanız hakkında meslek dergilerinde yayımlanmış yazılar, başkalarının çalışmalarına hakemlik etme, özgün bilimsel katkılar veya bilimsel yazarlık.

Dört gerçek fark

Dilekçenin kontrolü kimde

EB-1A sizin dilekçenizdir. Başvuruyu siz sunarsınız, takvimi siz belirlersiniz, iş değiştirseniz bile onaylı I-140 sizde kalır. EB-1B ise işvereninize bağlıdır. I-485 onaylanmadan (ya da 180 günlük taşınabilirlik penceresi açılmadan) önce kurum değiştirirseniz, yeni işverenin dilekçesiyle baştan başlamanız gerekebilir. Her 3-7 yılda bir pozisyon değiştiren, kariyerinin ortasındaki araştırmacılar için bu fark küçük değildir.

Kanıt eşiği

EB-1A, sürekli bir tanınırlık ister: çalışmanızın yıllardır önemli olduğunu ve bugün de önemini koruduğunu göstermeniz gerekir. EB-1B ise olağanüstü biri olarak uluslararası tanınırlık ister: başka ülkelerdeki meslektaşlarınızın adınızı ve katkılarınızı bilmesi beklenir. İki standart büyük ölçüde örtüşür, farklı olan dildir. EB-1B’ye net biçimde uyan bir başvuran genelde EB-1A’ya da uyar; tersi daha nadirdir, çünkü EB-1A birden fazla kanıt kategorisinde daha uzun bir geçmiş talep eder.

Kriter sayısı ve niteliği

EB-1A’da 10 kriter vardır, en az 3’ünü karşılamanız yeterlidir. Bu kriterler ödülleri, üyelikleri, hakkınızda yayımlanmış yazıları, hakemliği, özgün katkıları, bilimsel yazarlığı, sergileri, kritik rolü, yüksek maaşı ve gösteri sanatlarındaki ticari başarıyı kapsar. EB-1B’de 6 kriter vardır, 2’sini karşılamanız gerekir ve bu kriterler akademik çalışmaya çok daha sıkı bağlıdır. Kısa liste kolay bir dilekçe anlamına gelmez: USCIS her iki kategoriye de aynı nihai esasa ilişkin değerlendirmeyi (final-merits determination) uygular.

İş teklifine bağımlılık

En büyük pratik fark burada. EB-1A’nın hiçbir aşamasında iş şartı yoktur. EB-1B ise hem başvuru anında hem statü değişikliği anında kalıcı bir araştırma veya öğretim pozisyonu ister. İşvereniniz karar çıkmadan dilekçeyi geri çekerse dosya kapanır. EB-1A’da ise nerede çalıştığınızdan bağımsız olarak I-140’ınız onaylı kalmaya devam eder.

Hangisini kim seçmeli

EB-1A’ya şu durumlarda başvurun:

İş değiştirseniz bile geçerliliğini koruyan bir yeşil kart (green card) istiyorsanız.
Geçmişiniz yalnızca yayın ve atıflarla sınırlı değilse; makaleler, ödüller, basın, hakemlik ve liderlik gibi birden çok kategoriye yayılıyorsa.
Akademiden sektöre geçmek, kendi şirketinizi kurmak ya da kurumlar arasında geçiş yapmak isteyebiliyorsanız.
İşvereniniz bir göçmen vizesi dilekçesine sponsor olmak istemiyorsa.
Kurumunuzun desteği olmadan başvurabiliyorsanız.

EB-1B’ye şu durumlarda başvurun:

ABD’de bir kurumdan elinizde hazır bir tenure-track teklifi veya kalıcı araştırma pozisyonu varsa.
Geçmişiniz yayın ve atıf sayıları açısından güçlü ama basın, ödül veya akademi dışı tanınırlık açısından zayıfsa.
İşvereniniz size destek veriyorsa ve kurumun EB-1B dilekçesi sunma deneyimi varsa.
Sponsor kurumda I-485 onaylanana kadar (genellikle I-140’tan 8-14 ay sonra) kalmayı planlıyorsanız.

İkisine birden şu durumlarda başvurun:

Her iki standardı da karşılıyorsanız; bu, kıdemli araştırmacılarda sık görülür.
Bir yedek plan istiyorsanız. EB-1A kendi değerleriyle onaylanır; EB-1B yedek olarak, EB-1A reddedilirse size ikinci bir yol sağlar.
İki I-140 dilekçesini aynı anda sunmanın maliyeti USCIS harçlarında $1,430’dur, buna iki ayrı dilekçe hazırlamanın iş yükü eklenir. İkisine birden başvurmanın herhangi bir cezası yoktur.

Akademik başvuranlar için iki önemli not

Çoğu üniversitenin bir göçmenlik ofisi vardır ve size kurumun EB-1B’yi tercih ettiğini söyler, çünkü en iyi bildikleri başvuru türü budur. Bu, kurumun çıkarınadır, sizin çıkarınıza değil. EB-1A, başka bir kurumda bölüm başkanı olduğunuzda ya da laboratuvarınızdan bir şirket çıkardığınızda sizinle birlikte taşınan dilekçedir.

Referans mektubu şablonu iki dilekçe için de büyük ölçüde aynıdır, yani işin yaklaşık %70’ini tekrar kullanabilirsiniz. Kanıt dosyaları kaynak malzemede değil, sunum biçiminde farklılaşır. Aynı temel geçmişle ikisine birden eşzamanlı başvuran araştırmacılar, yalnızca birini seçenlere kıyasla yapısal bir avantaj elde eder.

Geçmişinizi bir kez değerlendirin, uygunsa iki yola birden başvurun

EB-1A’da zor olan kısım olağanüstü olmak değildir. Zor olan, bunu USCIS’in okuyacağı biçimde belgelemektir. Özgeçmişinizi ve yayın listenizi yükleyin; EB-1A dosyanızın nerede güçlü, nerede sınırda olduğunu ve geçmişinizin daha katı EB-1B çerçevesini de karşılayıp karşılamadığını size söyleyeyim. Aynı girdi, iki ayrı analiz.

Dosyamı değerlendir 10 EB-1A kriterini oku

Kaynaklar

EB-1A yasası: 8 U.S.C. § 1153(b)(1)(A)
EB-1B yasası: 8 U.S.C. § 1153(b)(1)(B)
EB-1A yönetmeliği: 8 C.F.R. § 204.5(h)(3)
EB-1B yönetmeliği: 8 C.F.R. § 204.5(i)
USCIS Politika El Kitabı: Vol 6, Part F, Ch 2 (EB-1A)
USCIS Politika El Kitabı: Vol 6, Part F, Ch 3 (EB-1B)
Bağlayıcı emsal karar: Kazarian v. USCIS